అరవై దాటిన బతుకులు

అరవై దాటిన బతుకులు  

“మీరు  ఎక్కడన్నా చావండి. మా ఇంటిలో మాత్రం ఉండొద్దు వెళ్ళిపోండి “అని తల్లి దండ్రులకు వార్నింగ్ ఇచ్చిన  ఒక కొడుకు కధ వార్తాపత్రికల్లో ఫేస్ బుక్ లో వైరల్ కావటంతో ఆ వార్త చదివిన  ఇతను కూడా బాధపడ్డాడు.లక్నో కలక్టరు,జిల్లా మేజిస్ట్రేటు సీనియర్ సిటిజన్ల చట్టాన్ని సత్వరమే అమలు చేశాడని,ఆ కొడుకు దగ్గరకు వెళ్ళి కొడుకునే ఇల్లు ఖాళీ చేయించి ఆ తల్లిదండ్రులకు ఆశ్రయం నిలిపాడని తెలిసి ఊరడిల్లాడు.తాను కష్టపడి కట్టుకున్న ఇంటిలో తన ఒక్కగానొక్క కొడుకు ఉండవద్దు వెళ్ళిపోమ్మంటున్నాడని ఫేస్ బుక్ లో బావురుమన్నాడట.తనకు గుండె జబ్బని,తనభార్యకు మోకాళ్ళనొప్పులని ఈవయసులో కన్నకొడుకే ఇలా చేస్తే చావాలో బతకాలో తెలియడంలేదని వాపోయాడట.

ఈ మధ్య తల్లిదండ్రుల్ని వాళ్ళ ఇంటిలో వాళ్ళను ఉండనివ్వకుండా కొడుకులు బయటకు నెట్టేసే కేసులు ఎక్కువౌతున్నాయి.పేపర్లలో,సోషల్ మీడియాలో వస్తున్న ఇలాంటి కేసుల్ని ఎక్కడికక్కడే స్థానిక అధికారులు న్యాయమూర్తులు పట్టించుకొని ఇలాంటి కొడుకుల్ని కోడళ్ళను బయటికి పంపి వృద్ధులకు న్యాయంచేయ్యాలి అనుకున్నాడు.కొడుకు కోడలి బాధితులైన ముసలివారి కదనాలు ఎన్నో విని ఉండటం వలన రకరకాల హింసలు అతనికి గుర్తువస్తూ ఉన్నాయి.తాను పదవిలో ఉన్నప్పుడైతే ఇలాంటివారి మీద విరుచుకుపడేవాడు. ఇప్పుడు తానో విశ్రాంత ఉద్యోగి.తనవిషయాలే తనకు ఎదురుగా నిలబడ్డాయి.

అడ్డాలనాడు బిడ్డలుగానీ గడ్డాలనాడూ బిడ్డలా?అనే సామెత రిటైరైనప్పటినుండి అతని మనసులో ఎందుకో తరచుగా వినిపిస్తోంది. తక్కువ జీతమే అయినా లంచాలకు పాల్పడకుండా బతుకు నెట్టుకొచ్చాడు. శ్రావణుడిలాగా  అమ్మను నాన్నను కావిళ్ళతో  మోయకపోయినా . పెందరాళే భోంచేసి పడుకో నాన్నా  అని అంటాడని , అత్తయ్యను కోడలు ఆప్యాయంగా పలకరిస్తుందని,మనమరాలితో తరచుగా ఫోన్లో మాట్లాడిస్తారనీ  ఆశపడ్డాడు. కామ క్రోధాదులకు అతీతమైన వార్ధక్య స్థితి మరో పసితనం చూస్తుండగానే వచ్చేసింది.నడకలో తూలుడు మొదలయ్యింది. తాను పట్టి నడిపించిన వేలు చేతికర్రగా మారి తనకు సాయపడుతుందని ఇన్నాళ్ళూ పడిన ఆశతీరదేమోననే విచారం. ఎవరి  నీడన తృప్తిగా సేద దీరాలనుకున్నామో వారు తమ నీడలోకి రానివ్వరేమో అనే దిగులు ఆవరిస్తోంది.మరొకరి సహకారం అవసరం.

తాను పెద్ద సంబంధాలకోసం పాకులాడక పేదింటి పిల్లను కోడలిగా  చేసుకున్న  ఆదర్శాన్ని వియ్యంకుల వారు గ్రహించనేలేదు. పైగా తన చేతకానితనంగా భావించారు.”మా ముసలోళ్ళను మేము పోగొట్టుకోము,మమ్మల్ని మా ముసలోళ్ళు పోగొట్టుకోరు” అనే కోడలి  డైలాగు విని ఎంత ఐక్యత! వీళ్ళది చాలా  గొప్ప సంప్రదాయం అనుకున్నాడు.కళ్యాణమండపం అద్దె దగ్గరనుండే మొదలు. బ్యాండుమేళం ఖర్చులు దగ్గర,మనమరాలి పేరు దగ్గర అన్నీ మాటతప్పడమే.కొడుకు కూడా వాళ్ళమాటే వింటున్నాడు.అబ్బాయి అద్దె ఇళ్ళలో అవస్థ పడకూడదని పెళ్ళికిముందే మహానగరంలో ఇల్లు కొనిచ్చాడు.తరువాత ఇన్నేళ్ళకాలంలో కొడుకు కోడలు అమ్మానాన్నలను ఆహ్వానించిందేలేదు.ఒకసారి మనమరాలిని చూద్దామని వెళితే మరునాడే సాగనంపారుకానీ మరోరోజు ఉండమని ఇద్దరూ అడగలేదు.ఈ బాధ అదేపనిగా ముసలాయన మదిని తోలుస్తోంది.ఏమి పాపం చేస్తే ఈ శిక్ష అని అనుకోని రోజులేదు.తనతండ్రిని తాను చివరిదశలో ఆదుకోని ఫలితంగానే  వచ్చింది కాబట్టి ఇది తనకు న్యాయమైన   శిక్షే అని సర్ది చెప్పుకుంటాడు.తన తండ్రి తనకు పెద్దగా ఏ సౌకర్యాలూ కల్పించకపోయినా తనకు ఉన్నదాంట్లో కొంత పంచాను కానీ తన  కొడుకు తనలాగానైనా ప్రవర్తించటం లేదు.కొడుకును  డబ్బులుకూడా  అడగటంలేదు.పింఛనుతోనే సరిపెట్టుకుంటున్నాడు.కొడుకుకు తాను ఇవ్వటమేగానీ కొడుకు దగ్గరనుండి ఏమీ తీసుకోవద్దు అని భార్యతో చెప్పేవాడు.తీసుకుంటే వాడితో మన రుణానుబంధం తీరిపోతుంది అనేవాడు.   

ఈమధ్య తమ ముసలితనం ఎలా కడతేరుతుందో అనే భయం పట్టుకుంది.ఎందుకంటే తన స్నేహితుడి మామ కేన్సర్ వ్యాధితో నగరంలోని ఆసుపత్రిలో చేరి చనిపోయాడు. అత్త,చెల్లెలు ఆసుపత్రిలో చేరారు.వారికి సపర్యలు చేయటానికి చాలా కష్టపడ్డారు.ఆరోగ్యంగా  ఉంటేనే పలకరించటమే ఇష్టం లేని కొడుకు కోడలు లేవలేని రోగంవస్తే తమకు సేవలు,సపర్యలు చేస్తారా?మా పరిస్తితి ఎలా ముగుస్తుంది?... మొదలైన ఆలోచనలతో నలిగిపోతున్నాడు.అప్పట్లో తమ నాన్నకూడా చిన్నపాటి ప్రోస్టేట్ ఆపరేషన్ చేయించండిరా అని అడిగినా కొడుకులు పట్టీ పట్టనట్లు ఉండిపోయారు.తమ కొడుకుల్ని మాత్రం ఖరీదైన చదువులు చదివిస్తున్నారు.అరవైదాటినతరువాత మా వృద్ధుల పరిస్తితీ ఇంతేగదా? అని ఆలోచిస్తున్నాడు.

నీకంటే ముందే నా చావురావాలి అన్నాడు భార్యతో.ఎందుకని అంది భార్య.నాకొడుకు నన్ను చూచినా చూడకపోయినా వాడి పంచలోనైనా పడుకొని రాలిపోతానుగానీ వాడిని పల్లెత్తుమాట అనను అనేదానివిగా అన్నాడు. నిజమే అప్పట్లో అలా అనేదానిని కానీ రానురాను కొడుకు కోడళ్ళ వైఖరిలో మార్పు వచ్చిందయ్యా. నన్నొక  అంటరానిదానిలా చూస్తున్నారు.నేను మనమరాలిని తాకితే అనారోగ్యం పాలౌతుందన్నట్లు చూస్తున్నారు.మనమరాలి కోసం భోగిపళ్ళు పోసినా దిష్టి తగులుతుంది , అసలు మీదగ్గర నా కూతురు ఉంటే పిచ్చిదై  పోతుంది అంటున్నాడు నీ కొడుకు.మనమ రాలికి కోడలు పాలుకూడా ఇవ్వనప్పుడు,వెంట్రుకల దిష్టి తాళ్ళు కడుతున్నప్పుడు, లోలోన మదనపడ్డామే గానీ వాళ్ళను ఏమన్నా అడిగామా?అడిగినాకూడా మనల్ని ఖాతరు చేశారా?భవిష్యత్తు ఎలాఉన్నా సరే.ఎదుర్కొందాం. దిక్కులేనివాళ్ళలాగా పిల్లల్ని ప్రాదేయపడకూడదు.తల్లిదండ్రులను చూడాలా వద్దా ,ఎలా చూడాలి అనే సంగతి వాళ్ళే నిర్ణయించుకోవాలి.వాళ్ళేమీ పసిపిల్లలుకాడు అంది భార్య.

నిజమే.ఎవరి ఆత్మాభిమానం వారిది.పశుపక్షులు కోరనిదీ,మనిషి మాత్రమే కోరేదీ ఇదొక్కటే.వృద్ధాప్యంలో పిల్లలు తమను తిరిగి చూడాలి అనే కోరిక.అలాంటి ఆర్ధిక శక్తి వారికి కలగాలని ఆరాటం.సంతానం ఏదో గొప్పపని చేయకపోయినా సంఘంలో తమ కాళ్ళమీద తాము నిలబడి స్వయంపోషకులయితే చాలు తమ మీద భారం తగ్గిందని భావిస్తారు సగటు పేరెంట్స్.అందుకోసం కోపపడతారు,అలుగుతారు,తగాదా పెట్టుకుంటారు కానీ ఒకరినొకరు వదులుకోరు.సున్నితమైన సమశ్య.తనగోల తనది,తల్లిదండ్రుల గోల తల్లిదండ్రులది.ఇద్దరూ మంచోళ్ళే.తల్లిదండ్రులు బిడ్డల మధ్య విడిపోని సంబంధం అది అన్నాడు భర్త.

అమ్మలరోజు నాన్నలరోజు,అమ్మానాన్నలరోజు ఇలా అందరికీ అన్నిరోజులు వస్తున్నాయ్ పోతున్నాయ్.కొడుకు కోడళ్ళనుండి.శుభాకాంక్షల సందేశాలు కూడా రావు.కోడలితరుపు వారికి,అమెరికాలో ఉన్న బంధువులకు మాత్రమే ఘనంగా సందేశాలు,ఫోన్లు వెళుతుంటాయిగానీ తల్లిదండ్రులు  పలకరించదగనివారు,వాళ్ళింటికి వెళితేనే పీడకలలు వస్తాయి అన్నంతగా అలర్జీ ఫీలౌతున్నారు. తల్లిదండ్రులను నడిచే దైవాలుగా భావించాలని మాతృదేవోభవ.. పితృదేవోభవ అని పెద్దలు చెప్పారు.కానీ కన్నవారికి నేటి బిడ్డలు కనీస కృతజ్ఞతనైనా ప్రకటిస్తున్నారా? తల్లిదండ్రులతో అభిప్రాయభేదాలు రావచ్చు. కానీ బంధాల్ని తెంపుకునేలా వాటిని పెంచుకోకూడదు.కొడుకులూ,కోడళ్ళూ,కూతుళ్ళూ వాళ్ళ పెద్దలను కనీసం పలకరించాలి. మిమ్మల్నే నమ్ముకున్న మీ పెద్దలను పలకరించకపోవటం నేరమే.ఉగ్రవాదులు అమాయక జనాన్ని కూడా చంపుతారు.
తల్లిదండ్రుల్ని పలకరించకుండా వారిని మనస్తాపానికి గురిచేసే సంతానం కూడా ఉగ్రవాదులే.దుర్మార్గులే తల్లిదండ్రులను మనోవేధనలకు గురిచేస్తారు. ఉగ్రవాది తనకు స్వర్గం లభిస్తుందని కలలు కంటాడు.నరహంతకులకు స్వర్గం దొరకదు
తల్లిదండ్రులను కనికరించని దుష్టులకు కూడా స్వర్గం దొరకదు.తల్లిదండ్రులను పలకరించకుండా వేధించి చంపిన అపరాధభావనతో మిగతా జీవితమంతా నరకప్రాయం అవుతుంది.సంతానానికి ఎందుకింత అహంకారం ? చెప్పుకుంటూ పోతున్నాడు భర్త.

భార్యమెప్పుకోసం అత్తమామల ముందు కొడుకులు తల్లిదండ్రుల్ని అవమానిస్తున్నారు.తల్లిదండ్రులు వండింది తినకుండా భార్యకు హోటల్ నుండి టిఫిన్ తెచ్చి పెడుతున్నారు కొడుకులు.తల్లిదండ్రులు కొన్న ఇల్లు తమ సొంతం చేసుకొని  కొడుకులు తల్లిదండ్రుల్నే బయటకు వెళ్ళగోడుతున్నారు.అత్తమామల్ని కోడళ్ళుకూడా హింస పెడుతున్నారు.మనమళ్ళను మనమరాళ్ళను తాతా  నాయనమ్మల దగ్గరకు రానివ్వటంలేదు. వాళ్ళ పెద్దరికానికి ఏ మాత్రం విలువనివ్వటం లేదు.ఇక పెద్ద వాళ్ళకు ఆర్ధిక సమస్యలు కూడా ఉంటే  కొడుకులు కోడళ్ళు కలిసి పెట్టే యాతనలు చెప్పతరంకాడు.తల్లిదండ్రులతో కలిసి దిగిన ఫోటో ఒక్కటన్నా ఉంటుందా వాళ్ళ దగ్గర? సగర్వంగా తల్లిదండ్రులకు  సేవ చేస్తున్నట్లు  ఒక్క ఫోటోగానీ వీడియోగానీ చూపగలరా ఈ నాటి కుర్రపిల్లలు?అరవై దాటిన ప్రతి ఒక్కరూ తమ అమ్మ నాన్నలతో చాలా ఫోటోలు దిగలేకపోయామే ,వారిని ఇంకా బాగా చూసుకోలేకపోయామే  అని తాము చనిపోయేలోగా చాలాసార్లు తప్పక ఏడుస్తారు.

మంచానపడ్డ ముసలోళ్ళ కాలకృత్యాలు తీర్చటం,తీర్చుకోవటం బాధాకరమైన పనే.చేసేవాళ్ళకు తెలుస్తుంది.చెప్పేవాళ్ళకు ఏం తెలుస్తుంది?ముసలోళ్ళకు చేసీచేసీ రోగినైపోయాను.నేను చేయలేక నాతల్లిని  చెల్లికి అప్పజెప్పి బాగుపడ్డాను అని ఒక 66 ఏళ్ళ రిటైర్డ్ ఆఫీసర్ అన్నాడు.రోగులైన వృద్ధులకు అత్యవసరమైన పనులు దగ్గరుండి స్వయంగా చేసినవారైనా,దూరాన ఉండి డబ్బులిచ్చి మరొకరితో చేయించిన వారైనా ఇద్దరూ ధన్యులే.వృద్ధులకు సహాయం మాత్రం అందించాలి అని నేనే వాదించేవాడినిగడా అని గతాన్ని గుర్తుచేసుకున్నాడు.

పేపరులో మరోపేజీలో ఒకాయన చలంగారి వాదన వినిపిస్తున్నాడు.”పశువులు పక్షులు ముసలితనంలో మమ్మల్ని ఆదుకొమ్మని తమ పిల్లల్ని అడుగుతున్నాయా?ముసలితనం వస్తే రోగాలతో ఆకలితో చచ్చిపోతాయిగానీ తమ బిడ్డలమీద ఆధారపడవు.సమస్త ప్రాణికోటిలో బిడ్డలు తనను తిరిగి చూడాలి అంటున్నది మనిషి ఒక్కడే.సిగ్గులేని జీవి.బిడ్డల్ని పీడించుకు తినే జీవి.కాబట్టి మేము ముసలివాళ్ళం అయ్యాం మమ్మల్ని చూడండి అనడం సమంజసం కాదు. స్వార్దకాంక్షతొ పిల్లల్ని పెంచడం సమంజసం కాదు. ముసలివాళ్ళం అయ్యాక పిల్లలు చూడాలి అనే కోరిక తప్పు. వృధ్ధుల మనస్దత్వం లో మార్పు రావాలి. వారి భవిష్యత్ గురించి వారే ఆలోచించుకోవాలి. పిల్లలు చూడాలి అన్న ధోరణి మారాలి. తమ రక్షణ కోసం భవిష్యత్ నిధిని ఏర్పరుచుకోవాలి.కోడల్ని కూతురు కన్నా ఎక్కువుగా చూసుకొనే మనస్దత్వం రావాలి” అని జాగ్రత్తలు చెబుతూ సాగింది ఆ వ్యాసం.

రెండు రకాల వాదనలు విన్నాక విశ్రాంత ఉద్యోగికి అసలు ఇప్పుడు ఎవరిని ఏమిఅడగాలో అర్ధం కాకుండా పోయింది. ఒకలాంటి వైరాగ్యం కమ్మింది.ఎవడి సొమ్ము ఎవడు తిన్నాడు?నా కొడుకేకదా? పోనీ.ఎవరికి ఇవ్వకుండా ఎవరు బిగబట్టారు?తండ్రీ కొడుకులే కదా?పోనీ.ఎవరిని ఎవరు మాటలతో హింసించారు? అత్తా కోడళ్ళేకదా?పోనీ.ఇక్కడ ఉండేది ఎన్నాళ్ళు?వానప్రస్థం కొన్నేళ్ళే కదా?పోతే పోనీ పోరా! ఈ పాపపు జగతిన శాశ్వత మెవడురా? అనుకుంటే పోలా?కడుపు చించుకుంటే కాళ్ళమీద పడుతుందంటే ఇదేనా?సరే కానియ్.కన్నబిడ్డను అల్లరి చేసి హక్కుల్ని సాధించినాతృప్తిగా తినలేను.పశువులు ఉంటే తింటాయి.లేకపోతే చస్తాయి.కాస్త ముందు జాగ్రత్త పడేది మనిషే.ఒకరికొకరు సహాయపడాలి అనేదే మనిషి నేర్చుకున్న నాగరికత.పరస్పర సహకారమే మనిషి ఎదుగుదలకు సాయపడిన మెట్టు.నేను నా కొడుక్కి సాయ పడుతూనే  ఉంటాను.నా అవసరానికి నా కొడుకు సాయపడుతున్నాడా సాయపడే గుణం ఉందా లేదా  ఒకసారి ఆలోచించుకుంటాను అని గతంలోకెళ్ళాడు.కొన్నేళ్ళ క్రితం తనకు జరిగిన యాంజియో పరీక్షకు ముప్పై వేల రూపాయలు తన హెల్త్ ఇన్సూరెన్స్ కార్డులోంచి కట్టిన దృశ్యం కళ్ళముందు మేదిలింది.నగరం నుండి శలవు పెట్టి వచ్చి ఆసుపత్రిలో తనతో ఒక రోజంతా ఉండటం,  క్యాబ్ లో  ఇంటికి తరలించటం. ఆరేళ్ళ మనమరాలు తన చేతులకు మందు రాయటం,తనరోగం తగ్గించమని రెండు చేతులూ జోడించి దేవుణ్ణి వేడుకోవటం,తన తమ్ముడు కూడా అన్నయ్యా అంటూ ఆసుపత్రికి రావటం  మొదలైన దృశ్యాలు కళ్ళలో మెదిలాడాయి.వీళ్ళంతా ఉండబట్టికదా నా ఆరోగ్యం బాగుపడింది?ఇంకేమి అడగటానికి అతనికి తోయలేదు. తన తల్లిదండ్రులకు తాను చేయగలిగినంత సాయం చేయలేకపోయానని పశ్చాత్తాపపడ్డాడు. తనఊళ్ళో ఒంటరిగా ఉంటున్న అత్తగారిని కూడా తన ఇంటికి తెచ్చి భార్యను  చూడమన్నాడు.తనలో వచ్చిన ఈ మార్పు తన కొడుకు కోడలు గ్రహిస్తే చాలునన్నాడు.

--- నూర్ బాషా రహంతుల్లా 6301493266 

https://www.facebook.com/photo.php?fbid=2545268815505093&set=a.233025936729404&type=3&theater

స్పందన- ప్రజా సమస్యల పరిష్కార వేదిక

స్పందన- ప్రజా సమస్యల పరిష్కార వేదిక

1.7.2019 న అన్ని జిల్లాలలో జరిగిన స్పందన కార్యక్రమానికి అపూర్వ స్పందన లభించింది. అధికారులు పరిష్కారాలు కూడా అంతేస్థాయిలో ప్రజలకు అందిస్తారని కోరుకుందాం.పూర్వం రాజుగారు ప్రజలు పడుతున్న పాట్లు స్వయంగా తెలుసుకోవటానికి మారువేషంలో తిరిగేవాడట.ప్రజలమధ్య పాదయాత్రలు చేసి అక్కడికక్కడే సమస్యలు పరిష్కరించేవాడట.ఇంకోరాజు కోట గుమ్మందగ్గర ధర్మగంట బిగించాడట. ఎవరైనా బాధితుడు వచ్చి ఆ గంట మోగిస్తే రాజుగారు బయటకొచ్చి బాధితుని మొరవిని న్యాయం తీర్చేవాడట. ప్రజాస్వామ్య దేశంలో ప్రజల ఫిర్యాదులపట్ల ప్రభువులు తప్పక స్పందించాలి.

అంతులేని సమస్యలు  

రేషన్‌ కార్డు లేదని.. పాఠశాల, కళాశాలల్లో అధిక ఫీజులు వసూలు చేస్తున్నారని.. పింఛన్లు, తాగునీరు, రోడ్లు, భూ ఆక్రమణలు.. ఇలా ఏదో ఒక సమస్యతో ప్రజలు ఇబ్బందులు పడుతుంటారు. మండల స్థాయిలో ఉన్న అధికారులను కలిసి వారి సమస్యలను విన్నవించుకుంటారు. అయితే ఆ స్థాయిలో వారి సమస్యలకు పరిష్కారం దొరకకపోవడంతో ప్రతి సోమవారమూ కలెక్టరేట్‌కు వస్తుంటారు. కలెక్టర్‌కు తమ సమస్యలను విన్నవించుకుంటే పరిష్కారం దొరుకుతుందని ఆశపడుతుంటారు.ఇప్పటివరకు ప్రజావాణి,మీకోసం,ప్రజావేదిక,ప్రజలవద్దకు పాలన,రచ్చబండ లాంటి రకరకాల పేర్లతో పాలకులు ప్రజల సమస్యలు తీర్చటానికి ప్రయత్నించారు.అదే కోవలో నేటి ముఖ్యమంత్రి జగన్మోహన్ రెడ్డి   ప్రజా సమస్యల పరిష్కార కోసం స్పందన అనే కార్యక్రమం ఏర్పాటుచేశారు.కొత్తజిల్లాల ఏర్పాటుతో ప్రజాఫిర్యాదులకు స్పందించే కలక్టర్ల సంఖ్య పెరుగుతుంది, స్పందనాకేంద్రాలు ప్రజలకు దగ్గరకొస్తాయి.దూరం భారం తగ్గుతాయి. పనులు త్వరగా అవుతాయి. అయితే ముఖ్యమంత్రి నివాసం వద్ద ప్రజాదర్బార్,కలక్టరేట్ల దగ్గర స్పందన కార్యక్రమం రెండూ సమాంతరంగా జరుగుతూ ఉంటే దూరప్రాంతాలనుండి ప్రయాణం చేసి మరీ జనం ప్రజా దర్బార్ కే వస్తారు.అర్జీ రాజుగారికిస్తేనే తృప్తి.

స్పందన విశేషాలు

ప్రజల సమస్యల పరిష్కారం కొరకు అహర్నిశలు 24 గంటలూ పనిచేయటమే ఈ స్పందన కార్యక్రమ లక్ష్యం. ప్రజలు తమ ఫిర్యాదులను దీనికోసం ఏర్పాటు చేసిన టోల్ ఫ్రీ నంబరు 1800-425-4440 కు ఫోన్ చేసి చెప్పవచ్చు. లేదా  spandana.ap@gmail.com కు అర్జీని మెయిల్ చేయవచ్చు. ఆంధ్రప్రదేశ్ ప్రభుత్వంలో ఏ శాఖకు సంబంధించిన సమస్య గురించి అయినా సంబంధిత శాఖకు ఈ వెబ్ సైట్ ద్వారా పంపవచ్చు. అర్జీ తగు చర్య కోసం సంబందిత అధికారులకు పంపబడుతుంది. ఎవరైనా ఎప్పుడైనా (24x7) కాల్ చేసి తమ అర్జీ పరిస్థితిని తెలుసుకోవచ్చు.

అన్ని జిల్లాల కలెక్టరేట్లలో ప్రత్యేకంగా కుర్చీలు వేసి అర్జీదారులను కూర్చోబెట్టి ఆయా శాఖల అధికారుల ఎదుట తక్షణమే సమస్యలను పరిష్కరిస్తున్నారు.నెల్లూరులో ఒక వికలాంగుడికి స్పందన కార్యక్రమంలోనే మూడు చక్రాల కుర్చీ అందజేస్తే అర్జీదారుడు ఆనందంతో తబ్బిబ్బు అయ్యాడట. ప్రజల నుంచి అర్జీలను స్వీకరించి వారి ఎదుటే వాటిని పరిష్కరించటం విశేషమే. ఎందుకంటే ఇప్పటివరకు జరిగిన ఫిర్యాదుల దినాల్లో ప్రజల అర్జీలను నమోదు చేశారు.అర్జీదారులందరికీ రశీదులు కూడా ఇచ్చారు.అర్జీదారులను కూర్చోబెట్టి ఆయా శాఖల అధికారుల ఎదుట తక్షణమే సమస్యను పరిష్కరిస్తామనటమే ఈ కార్యక్రమంలో గొప్పతనం.తక్షణమే పరిష్కరించకపోయినా ఫలానా తేదీ లోగా సమస్యను పరిష్కరిస్తామని రశీదులు ఇచ్చారు.అధికారులు ఇచ్చినమాట నిలుపుకుంటే కార్యక్రమం విజయవంతమౌతుంది.

జిల్లా అధికారులందరూ హాజరుకావాల్సిందే
స్పందన కార్యక్రమానికి జిల్లాలోని ఆయా శాఖల అధికారులు హాజరుకావాలి.  తమ కింది స్థాయి సిబ్బందిని పంపకూడదు.గైర్హాజరైతే శాఖాపరమైన చర్యలు తీసుకోనున్నారు. పైగా అర్జీదారులను చిరునవ్వుతో పలకరించి వారి సమస్యలను పరిష్కరించటం పెద్ద పాలనా సంస్కరణే.తీసుకున్న వినతుల్ని ఎక్కడ పెట్టామో తెలియని అయోమయ దశ ఉండకూడదు.తీసుకున్న ప్రతిఅర్జీకి ఒక లెక్క ఉండాలి.అర్జీదారుని పట్ల బాధ్యత ,సానుభూతి ఉండాలి.జవాబుదారీ తనం లేని బద్దకస్థులు,జాప్యగాళ్ళు,లంచగొండులు పనులు సకాలంలో చేయకుండా ప్రజలను పీక్కుతింటున్నారు. సాంకేతిక విజ్నానం ఎంతో పెరిగిన 21వ శతాబ్దంలో కూడా ప్రజలు పనులకోసం  ఏళ్ళతరబడి ఆఫీసులచుట్టూ కాళ్ళరిగేలా తిరగాల్సిరావటం ఎంత అనాగరికం? ఒకే సమస్య తీరక పదే పదే దరఖాస్తులు ఇవ్వాల్సిరావటం,లంచాలు ఇస్తేతప్ప పనికాకపోవటం,పనికాలేదనే దిగులుతో మనుషులే రాలిపోవటం,రాలిపోయిన వాళ్ళ భార్యాబిడ్డలను కూడా అదేపనిగా తిప్పటం లాంటి సంఘటనలు తలుచుకుంటే ప్రజలకు  ఎలాంటి గతి పట్టించారో అర్ధమవుతుంది.వీళ్ళకసలు మానవత్వం ఉందా అనిపిస్తుంది.రైతులు పాస్ పుస్తకాలు రాక ఆత్మహత్యలు చేసుకోబోవటం,ఉద్యోగులు రిటైర్ అయ్యి ఏళ్ళుగడిచినా పెన్షన్,గ్రాట్యుటీ రాకపోవటం,సొంత ఆఫీసులో వాళ్ళే పనులు చెయ్యకపోవటం వార్తల్లో చూస్తున్నాం.  ఇలాంటి సభ్యత సంస్కారం లేని లంచగొండులను వెంటాడి పట్టుకోవాలి.కనీసం వాళ్ళు తీసుకున్న దరఖాస్తులను ఎన్నిరోజుల్లో పరిష్కరించాలో ఎన్నాళ్ళకు పరిష్కరించారో ఎందుకు ఇంత జాప్యం చేశారోజవాబు చెప్పే వ్యవస్థ ఉండాలి.అసలు తనక్రింది ఉద్యోగులను ఇలాంటి ప్రశ్నలు నిలదీసి అడగాలంటే శాఖాధికారి దగ్గర  వివరాలు ఉండాలికదా?  

శాఖాధిపతుల కార్యాలయాల్లో కూడా స్పందన జరగాలి  

సోమవారం కలక్టర్ల దగ్గర జరిగే స్పందనలో జిల్లా స్థాయిలోని సమస్యలే దాఖలవుతాయి.జిల్లాస్థాయిలో తేలని విషయాలు,శాఖాధిపతులకే చెప్పుకోవలసిన విషయాలు,శాఖాధిపతుల కార్యాలయాల్లోనే పేరుకుపోయిన విషయాలు కొన్ని ఉంటాయి.ఇప్పుడు ఆ అవకాశం కల్పిస్తూ వివిధ శాఖల డైరెక్టర్లు,కమీషనర్లు ఈ కార్యక్రమాన్ని సొంతం చేసుకోవాలి. స్పందన కార్యక్రమాన్ని  శాఖాధిపతుల కార్యాలయాల్లోకూడా జరపాలి. శాఖాధిపతుల కార్యాలయాల్లో కూడా అర్జీలు తీసుకొని వారి స్థాయిలో పరిష్కార ప్రయత్నం చెయ్యాలి. లేకపోతే ప్రతివిషయానికీ అర్జీ తీసుకొని సచివాలయంలోని సెక్రెటరీలు, మంత్రుల దగ్గరకు,ముఖ్యమంత్రి నివాసానికి జనం వెళ్ళలేరు. అనంతపురం నుండి వచ్చిన విశ్రాంతమ్మ  తోపులాటలో  స్పృహ తప్పిపడిపోయిన సమస్య మళ్ళీ రాకుండా చూడాలి.ముఖ్యమంత్రిగారికి స్వయంగా అర్జీ అందిస్తేనే త్వరగా పని జరుగుతుందనే అపోహ పోవాలి.స్పందనలో అందుతున్న అర్జీల పరిష్కారం ఎంత బాగా జరిగితే అంతబాగా ప్రజలు అధికారులను నమ్ముతారు.జిల్లా అధికారులు అర్జీలను చక్కగా పరిష్కరిస్తూ ఉంటే రాష్ట్రం నలుమూలలనుండి ప్రజలు తాడేపల్లి పరుగెత్తరు.కొడుకు విదేశీ విద్య ఉపకారవేతనం కోసం దరఖాస్తు లాంటివి ఇవ్వటానికి కూడా ఎంతోదూరం ప్రయాణం చేసి ముఖ్యమంత్రి నివాసం దాకా రాకూడదు. జిల్లాల్లో స్పందన విజయవంతం అయితే రాజధానికి ప్రజల ప్రయాణం తగ్గుతుంది.

పెండింగ్ అర్జీల పై నిరంతర పరిశీలన జరపాలి

జిల్లా కార్యాలయ మాన్యువల్ లో ఫైళ్ళ నిర్వహణ,పెండింగ్ ఫైళ్ళ పరిష్కారం పద్ధతులు సవివరంగా ఉన్నాయి.దానిప్రకారం ప్రతి అధికారీ తనకార్యాలయ గుమాస్తాల వ్యక్తిగత రిజిస్టర్లను నెలకొకసారి ఖచ్చితంగా సమీక్షించేవారు. అందువలన తన కార్యాలయంలో ఏ గుమాస్తా దగ్గర ఏ ఏ ఫిర్యాదులు ఎందుకు పెండింగ్ లో ఉంటున్నాయి, ఎందుకు ఆగిపోతున్నాయి తెలిసిపోయేది. జాప్యానికి అధికారే కారణం కానక్కరలేదు.కిందిస్థాయి  సిబ్బంది చేసే అహేతుక  జాప్యం కూడా అధికారి అసమర్ధతగానే పరిణమిస్తుంది. అందువలన ప్రతి అధికారీ తన కార్యాలయంలోని పెండింగ్ అర్జీల పై నిరంతర పరిశీలన జరపుతూనే ఉండాలి.జాప్యం లేకుండా అర్జీలు పరిష్కరిస్తూనే ఉండాలి.

-       నూర్ బాషా రహంతుల్లా 6301493266 

నిరుద్యోగం తగ్గేదెలా ?

నిరుద్యోగంపై రకరకాల నిరుద్యోగులపై 2017 లో నీతి అయోగ్ సర్వే జరిపింది.నిరుద్యోగులకు ఎలా మేలు చెయ్యాలో చెప్పమని అభిప్రాయాలూ కోరింది. పనీపాటా లేక ఖాళీగా ఉండే యువతరం ఇండియాలోనే అధికమని,అది 30 శాతం ఉందని ఇటీవల ఐఎమ్ఎఫ్ ఆర్ధికవేత్త జాన్ బ్లూడోర్న్ అన్నారు. అమెరికా, జపాన్‌, చైనా దేశాల జనాభాలో మూడోవంతు 65 ఏళ్ల వృద్ధాప్యంలో ఉంటే, 64 శాతం పనిచేసే 29 సంవత్సరాల వయసులో ఉన్న జనావళితో ఇండియా పరవళ్లెత్తుతోందట. అందుకని బాగా పిల్లల్ని కనండి,వాళ్ళను భారతమాతే పోషిస్తుంది అని కొందరు నాయకులు అదేపనిగా జనాన్ని రెచ్చగొడుతున్నారు.ఉద్యోగాల కల్పనకు మాత్రం వారిదగ్గర పధకాలు ఏమీ లేవు.చివరికి సైన్యంలో చేరటానికి పోటెత్తిన యువకులను కంట్రోల్ చేయలేక కూడా పోలీస్ లాఠీలు విరుగుతున్నాయి. 

 కళాసీ ఉద్యోగాలకు పీహెచ్ డీ లు

దేశంలో నిరుద్యోగిత రేటు 9.7  శాతానికిచేరింది. దేశవ్యాప్తంగా కోటి మందికి పైగా ఉపాధి కోల్పోయారు. వీళ్లలో 84 శాతం మంది గ్రామీణులే. వ్యవసాయ రంగ సంక్షోభంతో పల్లెల్లో ఉపాధి అవకాశాలు తగ్గిపోయి పనిని వెతుక్కుంటూ పట్నాలకు వస్తున్న లక్షల మందికి ఇక్కడా రిక్తహస్తాలే ఎదురవుతున్నాయి.దేశంలో విద్యావంతులైన యువత తక్కువ జీతాలు లభించే ఉద్యోగాల్లోకి తమ నైపుణ్యాలకు తగిన ఉద్యోగాలు దుర్లభమవుతున్న దుస్థితిలో చేరుతున్నారు. యువతరం ఏదో ఒక ఉద్యోగం దొరికితే చాలు అనుకుంటున్నారు. పశ్చిమ బెంగాల్ లో 6వేల నాలుగవ తరగతి  ఉద్యోగాలకు ప్రకటన ఇస్తే 25 లక్షల మంది దరఖాస్తు చేశారు. ఎనిమిదో తరగతి విద్యార్హత సరిపోయే ఈ ఉద్యోగాలకు పీజీలు, పీహెచ్‌డీలు చేసిన వారూ వరసలో నిలబడ్డారు. ఉత్తర్‌ప్రదేశ్‌లో 368 బంట్రోతు ఉద్యోగాలకు 23 లక్షల మంది పోటీపడ్డారు. వీళ్లలో లక్షన్నర మంది డిగ్రీ పట్టాదారులు, డాక్టరేట్లు సాధించిన వారు 250 మందికి పైగా ఉన్నారు. కర్ణాటక, మహారాష్ట్రల్లోనూ ఇటీవల ఇలాంటి దృశ్యాలే చోటుచేసుకున్నాయి. 18- 23 ఏళ్ల వయసులో ఉన్నత విద్యలో చేరే వారి శాతం 2005లో 12 శాతంగా ఉండేది. 2015 నాటికి ఇది 24.5 శాతానికి పెరిగింది. దశాబ్దకాలంలో దేశంలో ఉన్నత విద్యావంతులు రెట్టింపు పెరిగారు గానీ  వారి సంఖ్యకు తగినట్టు ఉపాధి అవకాశాలు మాత్రం పెరగలేదు.కొన్నిరాష్ట్రాల్లో ఉద్యోగాలు కల్పించలేక నిరుద్యోగ భృతిని కూడా ప్రవేశపెట్టారు.

నిరుద్యోగ విద్యావంతులు పెరిగారు

ఉద్యోగాలసృష్టి లేకపోగా ఉన్న ఉపాధి అవకాశాలన్నీ అతితక్కువ ఆదాయాన్ని సమకూర్చేవే కావడం వల్ల ఎక్కువ జీతాలు వచ్చే దేశాలకు మన పిల్లలు వలస పోతున్నారు.దేశవ్యాప్తంగా 67.6 శాతం కుటుంబాల ఆదాయం నెలకు రూ.10 వేల లోపే. వీటిలో 22 శాతం కుటుంబాలైతే నెలకు రూ.5 వేల కన్నా తక్కువ ఆదాయంతోనే జీవనం సాగిస్తున్నాయి. 13  శాతం కుటుంబాలు మాత్రమే నెలకు రూ.20 వేలకు పైన సంపాదిస్తూన్నాయి. గల్ఫ్‌, మలేసియా, సూడాన్‌, థాయిలాండ్‌ తదితర దేశాలకు మూడేళ్లలో 17  లక్షల మంది వలసెళ్లారు.

స్వయంఉపాధి కల్పన

 ‘125 కోట్ల జనాభా ఉన్న దేశంలో ప్రతి ఒక్కరికీ ఉద్యోగం చూపించడం సాధ్యం కాదు. మేం స్వయం ఉపాధిని ప్రోత్సహిస్తున్నాం. కేంద్ర ప్రభుత్వం 8 కోట్ల మందికి స్వయంఉపాధి కల్పించింది’ అని కేంద్ర హోంమంత్రి అమిత్‌షా అన్నారు.ఇన్నికోట్లమందికి స్వయం ఉపాధి కల్పించినా నిరుద్యోగులు తగ్గనేలేదు. ఇంకా పెరుగుతూనే ఉన్నారు.

రైల్వే రిక్రూట్‌మెంట్‌ బోర్డు (ఆర్‌ఆర్‌బీ) గ్రూప్‌-డి కేటగిరీలోని దాదాపు 63 వేల కళాసీ ఉద్యోగాలకు దరఖాస్తులు ఆహ్వానిస్తే- రెండు కోట్లమందికి పైగా నిరుద్యోగులు పోటీపడ్డారు. రైల్వే గేట్‌మెన్‌, కార్యాలయంలో సహాయకుడు, పట్టాల బాగోగుల్ని పరీక్షించే గ్యాంగ్‌మెన్‌ ఉద్యోగాలకు పదో తరగతే  అర్హత కానీ  82 లక్షల మంది ఉన్నత విద్యావంతులు బారులు తీరారు.ఎంటెక్‌ చేసినవారు కళాసీ ఉద్యోగాలకు క్యూలు కట్టడం నిరుద్యోగం  ఎంతగా ఊడలు దిగిందో వెల్లడిస్తోంది. నాలుగున్నర దశాబ్దాల్లో ఎన్నడూ లేనంతస్థాయిలో నిరుద్యోగిత జడలు విరబోసుకొంది. ఉన్నత విద్యావంతుల్లోని నిరుద్యోగుల గోడు అన్నిచోట్లా ప్రతిధ్వనిస్తోందిప్పుడు! పనిమంతులు దొరకట్లేదని కార్పొరేట్లు, అసలు పనే దొరకట్లేదని పట్టాలు చేతపట్టుకొన్న నిరుద్యోగులూ వాపోతున్నారు.ఉపాధికి ఊతమిచ్చే చదువులు కావాలిగానీ  విద్యారుణాల మాఫీతోనే ఉద్యోగాలొస్తాయా?రెండేళ్ళ విలువైన సమయాన్నీ,లక్షలాది రూపాయల కష్టార్జితాన్ని ఇంటర్మీడియేట్ అనే పనికిరాని చదువుకు ధారపోయించకుండా,పోలిటెక్నిక్ కోర్సులను బహుళప్రయోజకంగా తీర్చిదిద్దాలి.స్వయం ఉపాధి పధకాలు ఇంకా కొన్ని కోట్లమందికి చేరాలి.

వ్యవసాయాధార , చిన్న తరహా పరిశ్రమలే కీలకం    
ప్రస్తుతం ప్రపంచంలో 22 కోట్ల మందికి పైగా నిరుద్యోగులున్నారు.ఉద్యోగాల కల్పనలో ప్రైవేటు రంగందే కీలకమైన పాత్ర. ప్రపంచ వ్యాప్తంగా ప్రైవేటు రంగంలో 280 కోట్ల మంది పనిచేస్తున్నారు.ఉద్యోగుల సంఖ్యలో ఇది 87 శాతం. ఎక్కువ మందికి ఉద్యోగాలు ఇచ్చే విషయంలో చిన్న, మధ్యతరహా పరిశ్రమలే కీలకం. 132 దేశాల్లో చిన్న, మధ్యతరహా రంగం 52 శాతం ఉద్యోగాలు కల్పించాయి. అభివృద్ధి చెందుతున్న దేశాల్లోని దాదాపు 78 కోట్ల మంది కార్మికులు ఇప్పటికీ తీవ్రమైన పేదరికంలో కొట్టుమిట్టాడుతున్నారు.140 కోట్ల మంది కార్మికులు భద్రత లేని ఉద్యోగాల్లో ఉన్నారు. వారికి శాశ్వత ఉద్యోగాలు లేవు, స్థిరమైన ఆదాయాలు లేవు, సాంఘిక భద్రతా లేదు. పరిశ్రమలకు చౌకగా కేటాయించిన  మన ప్రజల భూముల్లో మన యువకులకు వచ్చిన ఉద్యోగాలెన్నో ఆరా తీయాలి.

వలస భారమై - తల్లిదండ్రులకు దూరమై
నగరాల్లో ఉపాధికోసం గ్రామాలనూ తల్లిదండ్రుల్నీ వదలక తప్పని పరిస్థితి దాపురించింది.రాజధాని నగరాల చుట్టుపక్కల తప్ప ఇంకెక్కడా ఉద్యోగాలు దొరకనంతగా ఉపాధికల్పనా వ్యవస్థ కేంద్రీకృతమయ్యింది.ముందు మద్రాసుకు,ఆ తరువాత హైదరాబాదుకు,ఇంకా విదేశాలకూ ఉపాధి కోసం మన యువకులు వలసలు పోవటంతో మన పల్లెలన్నీ వృద్ధాశ్రమాల్లాగా తయారయినాయి.తల్లిదండ్రుల్ని కూడా ఆ మహానగరాల్లో తమతో పాటు ఉంచుకుందామంటే చాలీ చాలని అద్దె అపార్టుమెంట్లలో అందరికీ కుదరదు.ఇక్కడ ఉండే ముసలోళ్ళకు మందుబిళ్ళ తెచ్చిఇచ్చే వాళ్ళు కూడా కరువయ్యారు.మంచానపడిన వృద్ధులకు కావలసింది డబ్బు ఒక్కటే కాదు.వాళ్ళ కడుపున పుట్టిన బిడ్డల ఆత్మీయ పలకరింపు, స్పర్శ కూడా.
దూరమైపోయిన పిల్లల కోసం తల్లిదండ్రులు బెంగతో మనోవ్యాధుల బారిన పడుతున్నారు.చాలీచాలని జీతంతో భార్యాబిడ్డల్ని పోషించుకుంటూ, తల్లిదండ్రులకేమీ చేయలేకపోతున్నామనే వ్యధతో నగరంలోనే బ్రతుకులీడుస్తున్న యువకులు జీవితంపై విరక్తి చెందుతున్నారు.మావాడు హైదరాబాదులోనో మరో నగరంలోనో జాబ్ చేస్తున్నాడని గొప్పలు పోవటమేగానీ,అతనికి అక్కడ ప్రైవేటు కంపెనీలలో తన సొంత పని చూసుకొనేంత ఖాళీ సమయం కూడా లేని వెట్టిచాకిరీని తలుచుకుంటే తల్లిదండ్రుల మనసు నీరౌతోంది.కలిసి ఉంటే కలదు సుఖము అన్నారు.లక్షలాది కుటుంబాలు కలిసి ఉండాలంటే ఇకనైనా మండలస్థాయి వరకు ఉపాధికేంద్రాల వికేంద్రీకరణ జరగాలి.పల్లెటూళ్ళలో కూడా పనులు దొరకాలి.నిరుద్యోగికి ఆర్ధిక సమస్యలు చుట్టుముట్టి ఆత్మవిశ్వాసము సన్నగిల్లి ఆత్మహత్యలు కూడా చేసుకొంటూ ఉంటారు.అందువలన నిరుద్యోగులపట్ల సానుబూతి కలిగి వాళ్ళకు ఉద్యోగాలు ఎలా కల్పించాలో అని పాలకులు సదా ప్రణాళికలు రూపొందిస్తూ ఉండాలి.కేవలం చదివి ఉంటే లాభంలేదు.చదివిన చదువు వల్ల ఉపాధి దొరికినప్పుడే చదువు సార్ధకం అవుతుంది.

గ్రామ వాలంటీర్లు

మన రాష్ట్రంలో సొంత ఊళ్ళోనే  పనిదొరికే గ్రామ వాలంటీర్ల నియామకం నిరుద్యోగులకు కొంత ఉపశమనమే. కానీ మరీ చిన్న జీతమని కొందరు పెదవి విరుస్తున్నారు.అసలు ఉద్యోగమే లేని రోజుల్లో చిన్నదో పెద్దదో మన ఊళ్ళోనే రావటం నయమేలే సర్దుకుపోదాం అని కొందరు సంబరపడుతున్నారు.అయితే ఈ ఉద్యోగాలఎంపిక హడావుడిగా రాజకీయనాయకులతో కూడిన కమిటీలద్వారా కాకుండా ఒక అర్హతా పరీక్షపెట్టి సర్వీస్ కమీషన్, జిల్లా ఉపాధికల్పనా కేంద్రాల ద్వారా నియమిస్తే బాగుండేది. ఎందుకంటే లక్ష్యం మంచిది కాబట్టి ఈ వాలంటీర్లకు పూర్వ నేరచరిత్ర ,త్రాగుడు లాంటి గుణగణాలను ముందుగానే పోలీసు ఎంక్వైరీ రిపోర్టు తీసుకోవాలి.లేకపోతే కొంతమంది అవినీతిపరులైన ఔట్ సోర్సింగ్ ఉద్యోగుల ద్వారా ఎదురైన సమస్యలే మళ్ళీ ఎదురౌతాయి. ఉద్యోగకల్పన సంస్తలన్నిటినీ ఒకే శాఖ పరిధిలోకి తెచ్చి అయోమయాన్ని పోగొట్టాలి.ఉద్యోగంకోసం ఎవరిని ఎప్పుడు ఎలా కలవాలి అనే విషయమై స్పష్టత తేవాలి.కార్మిక,ఉపాధికల్పన కేంద్రాలు,సర్వీసు కమీషన్… లాంటివన్నీ ఒకే గొడుగు కిందకు రావాలి.అన్ని రకాల ఉద్యోగాలలో ఏర్పడే ఖాళీలను ప్రతిఏటా భర్తీ చేస్తూ ఉండాలి.

--నూర్ బాషా రహంతుల్లా 6301493266  (సూర్య 30.6.2019)

సూర్యుడు ఇలా నిప్పులు కక్కుతున్నాడేమీటీ?

సూర్యుడు ఇలా నిప్పులు కక్కుతున్నాడేమీటీ?

8.6.2019 తేదీన కువైట్ సిటీ లో 63 డిగ్రీ ల ఉష్ణోగ్రత నమోదైనట్లు ఒక వార్త వచ్చింది. కాలిఫోర్నియా లో 1913 లో నమోదైన 56.7 డిగ్రీలే ఇప్పటివరకు రికార్డట.దేశవ్యాప్తంగా ఎండలకు వందలాదిమంది చనిపోయారు. గయలో ఎండ మండిపోతోంది  బయటకురావద్దు అంటూ 144 వ సెక్షన్ విధించారు. అసలు ఇంతగా ఉష్ణం ఉగ్రత దాల్చడమేమిటి?సూర్యుడు ఇలా నిప్పులు కక్కుతున్నాడేమీటీ? ఇలాగైతే కార్చిచ్చు చెలరేగి అడవులు తగలబడిపోతాయి.వన్యప్రాణులు సజీవదహనమవుతాయి.అడవుల్లో దావానలం చెలరేగకముందే ప్రభుత్వం నివారణ చర్యలు తీసుకోవాలని రితుపర్డ్ ఉన్యాల్ అనే ఉత్తరాఖండ్ వ్యక్తి  సుప్రీంకోర్టులో పిటీషన్ వేశాడు.తీర్పువచ్చేదాకా కార్చిచ్చు తగ్గేందుకు వరుణజపం చేస్తూ ఉండమని సుప్రీం కోర్టు అతనికి సలహా ఇచ్చింది.

చెట్లు కొట్టేస్తున్నారు

భూమిమీద మూడు లక్లల కోట్ల చెట్లు ఉన్నాయని 2015 లో యేల్ యూనివర్శిటీ లెక్కలు తేల్చి చెప్పింది. మనిషికి సగటున 422 చెట్లు మాత్రమే ఉన్నాయట.ఏటా 15 వందల కోట్ల చెట్లు అంతం అవుతున్నాయట. మూడువందలఏళ్ళలో చెట్లన్నీ అంతరించిపోతాయట. 2016 లో పారిశ్రమిక అభివృద్ధి వేగంగా జరగటం కోసం నివాస ప్రాంతాలలోని చెట్లు నరికే  నిబంధనలను సరళతరం చేశారు.ఎర్రచందనం,చందనం,రోజ్ ఉడ్ చెట్లు నరకకూడదు.టేకు,ఎగిస,నల్లమద్ది,బండారు,చెట్లు నరకటానికి రిస్కుగా భావిస్తారు. కరెంటు డిపార్ట్ మెంట్ వాళ్ళు చెట్లకొమ్మలను కొట్టినా ప్రజలు బాధపడుతుంటారంటే చెట్లు ఇస్తున్న నీడతో ,ఆ చెట్లతో మనిషి అనుబంధం తెంచుకోలేనిదన్నమాట. నారింజ,నిమ్మ,తాటి,జామ,సీమచింత,తుమ్మ,రేగు,మామిడి,పనస,కొబ్బరి,జీడిమామిడి లాంటి చెట్లు కొట్టుకోవచ్చు.చెట్లు నరకటానికి అనుమతి తీసుకోవాలి.చెట్లు నరికినవారు దగ్గరలో దానికి రెట్టింపు మొక్కలు నాటాలి. మొక్కలు నాటడానికి ఎక్కడికో వెళ్లి నాటనక్కరలేదు మన కున్న కొద్ది స్తలంలో  చాలు. నాటలని మనసు ఊండాలి. ఎంతమంది ఎన్నివిధాలుగా చెట్లు నాటవచ్చో?ఒక అమ్మాయి తన గుడిసె చుట్టూ పది రకాల చెట్లను పోషిస్తే ఇంకోకాయన తన కూతురుకోసం రోడ్డమ్మట వెయ్యిచెట్లను కాపాడాడు.ఎవరికి ఎలా చేతనైతే అలా పచ్చదనాన్ని పెంచండి.

చెట్లు నరకడం వల్ల భూగోళం వేడెక్కుతుంది తద్వారా మంచు ఖండాలు కరిగి  సముద్ర మట్టం పెరుగుతుంది. భూభాగం  సముద్రాలలో కలసిపోయి  మన భవిష్య తరాలకు ఊండటానికి చోటు ఉండదు.ఒక బోన్సాయ్ మొక్క  అణుబాంబుకాలుశ్యాన్నీ తట్టుకొని నిలబడిందట. ఇంట్లో  టీవీ,ఫ్రిజ్,ఎసి,కంప్యూటర్ ఇంకా ఇతరత్రా ఎలక్ట్రానిక్ వస్తువులు విడుదలచేసే వేడి వాయువుల్ని తగ్గించుకోవాలంటే  ఇంటిలో కూడా మొక్కలు పెంచు కోవాలని చెబుతున్నారు. ఇప్పటిదాకా  చెట్లు నరికివేసిన జనం ఇప్పుడు భూమివేడెక్కేటప్పటికి  చల్లదనం, పచ్చదనం కోసం భవనాలపై కూడా  మొక్కలు పెంచుతున్నారు.

మూఢనమ్మకాలు

కొన్ని మూఢనమ్మకాలతో మంచి మొక్కలనుకూడా ఇళ్ళల్లో పెంచటం లేదు.ఉదాహరణకు కరివేపాకు  చెట్లను ఇళ్ళల్లో కూడా పెంచితే పచ్చదనం,సువాసన,నీడ, వంట దినుసు...ఇలా ఎన్నో లాభాలున్నాయి.మన పరిసరాలు బాగుంటాయి.కానీ ఇళ్ళలో పెంచకూడదనే మూఢనమ్మకం ప్రజల్లో ఉంది.నేను ఉచితంగా మొక్కలు ఇచ్చినా కొంతమంది తీసుకోలేదు..'కరివేపాకు కాసులు కురిపించే లక్ష్మీదేవి'అని బాగా ప్రచారం జరగాలి.కరివేపాకు పెరట్లో పెంచితే మంచి జరుగుతుందని స్వాములవార్లు,సిద్ధాంతులు చెప్పాలి.ముళ్ళుకూడా లేని సుగంధ మొక్క కాబట్టి ప్రతి పెరడూ కరేపాకుతో కళకళ లాడాలి.మన పర్యావరణం బాగుపడాలి.
నదిలో ఇసుక తోడేస్తున్నారు
ఇష్టారాజ్యంగా ఇసుక మాఫియాలు తయారై నదిని నాశనం చేస్తున్నారు.నదీతీరంలో ఉండే పెద్ద వృక్షాలను నరికేస్తున్నారు. రోడ్లవెడల్పుకోసం నగరాలలో కొత్త కార్యాలయాల భవనాలకోసం  చెట్లు తొలగించారు.అత్యాధునిక సాంకేతిక యంత్రాలువాడి చెట్లను వేళ్ళతో సహా పెకలించి మరో చోట నాటుతామని చెప్పారుగానీ చెట్ల పునస్థాపన గానీ పునరుద్ధరణగానీ జరగలేదు.పచ్చదనలేమికి తోడు  ఏసీలు ఫ్రిజ్ లు విడుదల చేసే వేడి గాలులు పెరిగాయి. ఎండాకాలం అవస్థలు పెంచుతున్నారు భవిష్యత్తు ఇంకా ఘోరంగా ఉంటుంది.
 చెట్లు  ప్రాణవాయువును ఇస్తాయి  

చెట్టు కార్బన్‌ డై ఆక్సైడ్‌ను ఆక్సిజన్‌గా మారుస్తుంది.30-40 చదరపు మీటర్ల పచ్చని ప్రాంతం నుంచి ఒక్క రోజులో తయారయ్యే ఆక్సిజన్‌ ఒక మనిషికి ఒక రోజుకు సరిపోతుంది.ఒక కారు వంద లీటర్ల పెట్రోలును వినియోగించుకొనేందుకు 350 కిలోల ఆక్సిజన్‌ అవసరం అవుతుంది. దానికి తోడు కాలుష్యాలను భారీ మొత్తాల్లో గాలి లోకి విడుదల చేస్తుంది. 25,000 కిలో మీటర్ల దూరం పాటు ప్రయాణించటం ద్వారా ఒక కారు విడుదల చేసిన కాలుష్యాన్ని ఒక చెట్టు పూర్తిగా పీల్చుకోగలుగుతుంది. ఒక చెట్టు సంవత్సర కాలంలో 330 కిలోల ఆక్సిజన్‌ను విడుదల చేస్తుంది. ఆడవులు తగ్గే కొద్ది మన ఆయుప్రమాణం కూడా కాలుష్యం వలన తగ్గిపోతుంది. చెట్లు మన నేస్తాలు. పెరట్లో రెండు  చెట్లుఉంటే  రోజుకు నలుగురున్న కుటుంబానికి సరిపడా ప్రాణ వాయువు నిస్తాయి .పెద్ద చెట్టుకు రెండు నుండి నాలుగు లక్షల ఆకులు ఉంటాయి.ఇవన్నీ గాలిని వడపోసి శుభ్ర పరుస్తాయి..ఒక ఎకరం విస్తీర్ణం లో దట్టంగా ఉండే చెట్లు ఏటా 13 టన్నుల దుమ్ము,ధూళిని  తొలగిస్తాయి..చెట్లు లేని రోడ్ల దగ్గర లీటరు గాలిలో 10 నుండి 12 వేల ధూళి కణాలు ఉంటే చెట్లున్న  రోడ్ల దగ్గర కేవలం 3 వేలే ఉంటాయి. చెట్టు సహజ మయిన ఎయిర్ కండిషనర్  లాగా పనిచేస్తుంది.ఒక చెట్టు తన ఆకుల ద్వారా రోజుకు 100 గ్యాలన్ల  నీటిని గాలి లోకి తేమ రూపంలో వదులుతుంది.అందుకే చెట్టు నీడ చాలా చల్లగా ఉంటుంది. ఒక చెట్టు ఇచ్చే చల్లదనాన్ని అయిదు  ఎయిర్ కండీషనర్లు  రోజుకు ఇరవై గంటల వంతున పని చేస్తేనే గాని ఇవ్వలేవు.ఒక ఎకరం విస్తీర్ణం లోని చెట్లు ఏడాదికి 2.6 టన్నుల కార్బన్ డై ఆక్సైడ్ ను వాతావరణం నుండి తొలగిస్తాయి.చెట్ల వేళ్ళు భూగర్భ జలాలనుండి ప్రమాద కరమైన కాలుష్యాలను తొలగించి శుద్ధి చేస్తాయి. 400 చెట్లు ఒక  వాహనం ఏడాది పాటు వదిలే కాలుష్యాన్ని వాతావరణం నుండి తొలగిస్తాయి.

చెట్లు వాతావరణ కాలుష్యాన్ని  అరికడతాయి
 వాతావరణంలో 78 శాతం నత్రజని, 21 శాతం ఆక్సిజన్,  అర్గాన్, కార్బన్ డై అక్సైడ్, హీలియం, నైట్రస్ అక్సైడ్, మీథైన్ ,కార్బన్ మోనాక్సైడ్, సల్ఫర్ డై అక్సైడ్, ఓజొన్, అమ్మోనియా  ఉంటాయి. పెట్రోలియమ్,డీజిలు, కిరోసిన్ మండించడం , అడవులను నరకటం,పరిశ్రమలనుండి  రసాయన కాలుష్యాలు వెదజల్లటం  వల్ల వచ్చే కార్బన్ డై అక్సైడ్, కార్బన్ మోనాక్సైడ్, మీథేన్ లాంటి  విష వాయువులతో వాతావరణం కలుషితమవుతుంది.ఈ విషవాతావరణాన్ని  పచ్చని  చెట్లు బాగుచేస్తాయి.చెట్లు వాతావరణంలోని కార్బన్ డై ఆక్సైడ్ ను పీల్చుకుంటాయి.  కిరణజన్య సంయోగక్రియ ద్వారా ఎండ,నీరు,కార్బన్ డై అక్సైడ్ లను వాడుకొని  పిండి పదార్థాన్ని తయారుచేసుకొని  అక్సిజన్ ని విడుదల చేస్తాయి. నీటిని ఆవిరి రూపంలో వెలువరించి వాతావరణాన్ని చల్లబరుస్తాయి.  పొగ, దుమ్ము, దూళి,మనఇళ్ళల్లోకి రాకుండా అడ్దుకుంటాయి.భగభగ మండే సూర్యుడికి మనకు అడ్డుగా ఉండి నీడగానిలిచే చెట్లను మన కోసమే మనం కాపాడుకోవాలి.
చెట్లు నరికేవాళ్ళను,నరికించే వాళ్ళను శిక్షించాలి
చెట్లు తగలబెట్టే వాళ్ళకు శిక్షలేవీ? చెట్లు లేకుంటే జీవజాతులు,మనం కూడా మనుగడ సాగించలేము.మీకు వీలైనప్పుడల్లా మొక్కలు నాటండి. మొక్కలు పాతే వారికీ సహాయం చేయండి.మొక్కల్ని రక్షించండి.పచ్చదనాన్నీ,చల్లని నీడను పెంచండి. చెట్టు నీడన అన్నీ కులాలవాళ్ళు,మతాలవాళ్ళు చేరతారు.బండరాళ్ళమధ్య కొద్దిగా మట్టి ఉన్నా మొక్కలు మొలుస్తాయి.మనిషికి సాధ్యంకానిడి మొక్కకు సాధ్యమౌతుంది. చెట్లను నిలువునా తగలబెడుతున్నారు.కొన్నిచోట్ల యాసిడ్ పోసి చెట్లను మాడుస్తున్నారు.కొన్నిచోట్ల చెట్టుకు చేతబడి చేసి చంపారని అబద్దాలు అల్లుతున్నారు. నీడనిచ్చే చెట్టుపై ఇన్నిరకాలమోసం ఎందుకు?  ఒక మొక్క నాటలేని వాడికి దాన్ని నరికే యోగ్యత ఉందా?
---నూర్ బాషా రహంతుల్లా 6301493266 (సూర్య23.6.2019)